پاسخ اول:

اولا: دین در زمان حیات انسان وقتی ثمر دارد که: بفهمیم دین به تنهایی قرار نیست وضع را تغییر دهد بلکه استفاده از دین، انسان را به کمال می رساند به عنوان مثال خواندن یک کتاب و توجه نکردن به دستورات آن اثری ندارد بلکه باید آن را در زندگی فردی و اجتماعی به کار گرفت.
دین هم که مجموعه ای از دستورات انسان ساز است باید به صورت صحیح انجام شود و  باید از متخصصین آن سوال و تحقیق شود تا بوسیله آن بتوان به سر منزل مقصود رسید.

ثانیا: با توجه به اینکه انسان موجودی مختار خلق شده و محدود کردن او متضاد با هدف خلقت است, و از طرف دیگر انسان در دنیا موجودی مادی است و در تضاد ماده قرار دارد،  لذا بر قرار کردن عدالت در این دنیا کاری نشدنی است نه اینکه خداوند نتواند جلوی ظلم ظالم را بگیرد، بلکه بخاطر منافات داشتن با اختیار و مادی بودن و ظرفیت نداشتن ظرف دنیا، چنین کاری محال عقلی و عرفی است
و حتی از سوی دیگر ظالمی که 100 نفر را مثلا به قتل رسانده، نمیشود او را در این دنیا به مجازات واقعی رساند
نتیجه اینکه حتما باید عدالت در جهان آخرت انجام پذیرد و بر خلاف نظر این عکس نوشته در آخرت همه مظلومین از اینکه پاداش آنها در قیامت داده شده بسیار خرسند میشوند.

ثالثا: در اینکه قیامت هست و قیامت بهترین جا برای تصفیه حسابها میباشد، علوم تجربی و دانشمندان تجربی نظریه ای به نام تجربه نزدیک مرگ‌ Experience Near-death (به‌صورت مخفف: NDE) را مطرح کرده اند و کسانی که این تجربه دشته اند از لذت آن و پوجی دنیا صحبت کرده اند.البته کتابی هم نوشته شده تحت عنوان «زندگی پس از زندگی» به قلم ریموند مودی که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.

پاسخ دوم:

در پاسخ به این شبهه میتوان گفت:
اینکه در دنیا بی عدالتی وجود دارد آیا از طرف خداست؟یا از طرف خود انسان‌ها؟
با توجه به فرض اثبات صفت عدالت برای خداوند در علم کلام و فلسفه، قطعا بی عدالتی از جانب خداوند نیست
اما شاید این سوال به نظر برسد که چرا خداوند از ناعدالتی‌های انسان‌ها جلوگيري نمیکند و جهان را پاک و سالم نمیگرداند؟
در پاسخ میتوان این آیه قرآن را بیان کرد که میفرماید:
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ (٢)سوره ملک آیه ۲
این دنیا محل آزمایش و ابتلاء است نه محل اصلیِ جزاء،بلکه همانطور که آیه قرآن میفرماید هدف از خلق موت و حیاة آزمایش ما بوده است حالا اگر خیلی سریع متجاوزان مجازات شوند و نیکان پاداش گیرند و نیز همه در رفاه باشند پس چگونه آزمایش و ابتلائات الهی صورت بگیرد؟
۲.خیلی از گرفتاری های ما بر اثر عمل نکردن به دستورات اسلامی است و باعث آن خود ما هستیم. سوره شوری (آیه ۳۰)
وَمَآ أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ (٣٠)
و آنچه از مصیبت‌ها به شما برسد به خاطر گناهانی است كه خود كسب كرده‌اید، و از بسیاری نیز درمی‌گذرد.(۳۰)
حال اینکه خداوند به ما اختیار داده است ،آیا این اشکال از خداست یا اشکال به ما برمیگردد که از اختیار خود درست استفاده نمیکنیم؟(البته این تنها دلیل اختیار داشتن ما نیست)
پس بنابر این بخشی از نا ملایمات دنیا برای انسانها بخاطر امتحانات الهی و مصیبتهایی است که بخاطر عمل نکردن مومنین به دستورات الهی است، اما بخشی دیگر به ستمگری مستکبران برمیگردد، و خداوند از مونین خواسته با آنها مبارزه کنند، و تا بشر با ظلم مبازه نکند و امر به معروف و نهی از منکر نکند، همین آش هست و همین کاسه.

پاسخ سوم:

در رابطه با این عکس نوشته باید بگوییم:
خداوند هیچگاه از تنبلی خوشش نمیآید و آنقدر که از کافر و مشرک بدش میآید از مومن تنبل که زحمتش را به دوش دیگران می اندازد بدش می آید.، خود پیامبران (مثل حضرت داوود و زکریا و ... ) و ائمه اطهار علیهم السلام کار میکردند، و در آمد داشتند.
امام صادق علیه السلام فرموده: «كسى كه در راه تأمين مخارج خانواده‏اش زحمت مى‏كشد، مانند مجاهد در راه خداست»( الكافي (ط - الإسلامية) ؛ ج‏5 ؛ ص88) . یا فرموده: اصلاح مال از علائم ايمان است (همان صفحه 87)
انسان نباید ظلم پذیر باشد، خداوند تعالیم و اخلاقی را به بشر القاء کرد که شجاع، زرنگ و دانا بار بیایند و نگذارند کسی به آنها ظلم کند، خداوند در سوره بقره آیه 297 فرموده: لا تَظْلِمُونَ‏ وَ لا تُظْلَمُون‏ (نه ستم میکنید نه ستم میبینید)
به نظر میرسد: بچه ای که توانایی دفع ظلم از خودش را دارد و اینکار را نمیکند، کمک کردن به آن بچه عین ظلم است، خداوند به بشر چنان قدرتی داده که به راحتی میتواند از خودش دفاع کند، و اتفاقا خداوند فرموده اگر انسان از خودش دفع ظلم کند، به او بسیار کمک میشود.


ولی باید نسبت به برخی ناملایمات در این عالَم مادی گفت: خداوند قطعا از خلقت این عالم هدف بزرگی دارد، و آن هدف غایی چیست ما نمیدانیم، ولی بسیاری از ناملایمات و گرفتاریها و سختیها در پناه آن هدف توجیه میشود.
ولی در عین حال خداوند در جای جای قرآن اشاره میکند که بسیاری از این ناملایمات بخاطر امتحان الهی است و بخاطر اشتباهات خود بشر است و مفری از آن نیست، این خود انسان است که باید جلوی این ناملایمات و سختی ها بایستد و از امتحان و ابتلای الهی سربلند بیرون بیاید.